In je werk maak je van alles mee. Soms is er een situatie die blijft hangen. Omdat je niet goed weet hoe je ermee om moet gaan, omdat een gesprek anders liep dan je had gewild, of omdat je je afvraagt: hoe zou ik dit een volgende keer anders kunnen doen?
Intervisie biedt ruimte om daar samen bij stil te staan.
Je brengt een eigen werksituatie in en onderzoekt deze samen met collega-professionals. Door vragen, verschillende perspectieven en ervaringen van anderen ontstaat vaak meer inzicht in wat er gebeurde, wat jouw aandeel daarin was en wat je een volgende keer zou kunnen proberen.
Maar intervisie hoeft niet alleen te gaan over wat lastig is. Ook van wat goed gaat, kun je veel leren. Daarom werk ik bijvoorbeeld ook met succeservaringen: wat maakte dat dit goed lukte en wat kunnen we daarvan meenemen naar andere situaties?
Voor mij begint goede intervisie met een sfeer waarin je je veilig genoeg voelt om te leren.
Dat betekent dat er ruimte is om iets niet te weten, een dilemma te delen, een andere mening te horen of jezelf eens van een andere kant te bekijken. Ik besteed daarom aandacht aan de veiligheid en openheid in de groep en aan de manier waarop jullie met elkaar onderzoeken en vragen stellen.
Mijn rol is daarbij niet om de oplossing te geven. Ik begeleid het proces en help de groep om nieuwsgierig te blijven naar elkaars ervaringen en perspectieven.
Ik werk vaak met een basisintervisiemethode, zodat een groep een herkenbare structuur en een gemeenschappelijke werkwijze ontwikkelt.
Wanneer een groep wat meer ervaring heeft, varieer ik daar graag op. Juist die afwisseling houdt intervisie levendig en helpt om steeds op een andere manier naar de eigen praktijk te kijken.
Een intervisiebijeenkomst hoeft voor mij dan ook niet alleen te bestaan uit praten over een situatie. Soms helpt het om een situatie te tekenen, met beelden te werken of letterlijk in de ruimte op te stellen. Een andere keer kan het juist waardevol zijn om een inzicht te vertalen naar een concreet experiment of een kleine stap voor de praktijk.
Zo ontstaat er ruimte voor verschillende manieren van leren: denken, ervaren, verbeelden en doen.
Een mooi gesprek of nieuw inzicht is waardevol, maar ik vind het minstens zo belangrijk dat je er iets mee kunt in je dagelijkse werk.
Daarom eindigen we waar mogelijk met de vragen: Wat neem je mee? Wat wil je anders proberen? En wat is een kleine stap die je in je eigen praktijk kunt zetten?
Zo wordt intervisie niet alleen een moment om terug te kijken, maar ook een manier om vooruit te kijken en jezelf als professional verder te ontwikkelen.
Intervisie kan bijvoorbeeld helpen bij:
Ik begeleid intervisiegroepen van professionals die hun vak serieus nemen en nieuwsgierig zijn naar hun eigen handelen.
Met aandacht voor de praktijk, voor elkaar en voor wat er al is.
Ruimte om stil te staan.
Ruimte om elkaar te ontmoeten.
Ruimte om te leren en in beweging te komen.